Kumru (Gül Göğüslü Kumru), Şehir parklarında, bahçelerde ve evlerin balkonlarında insanlarla iç içe yaşayan, zarif sesli bir güvercin türüdür.
Kumru (Streptopelia decaocto), özellikle Gül Göğüslü Kumru (Eurasian collared dove) olarak bilinen türüyle, son yüzyılda Asya'dan Avrupa'ya ve ardından tüm dünyaya muazzam bir yayılım göstermiştir. İnsan yerleşimlerine o kadar uyum sağlamıştır ki, vahşi doğadan ziyade insan yapısı çevreleri, parkları, tarım köylerini ve şehir balkonlarını tercih eder.
Fiziksel olarak açık kahverengi ve krem tonlarında tüylere sahiptir. En karakteristik özelliği, boynunun arka kısmında yer alan ince, siyah renkli halkadır. Gözleri kırmızımsı ve gagası koyu gri renktedir. Uçarken kuyruğunun altındaki beyaz tüyler net bir şekilde fark edilir.
Kaya güvercinine göre daha zarif, ince yapılı ve uzun kuyrukludur.
Beslenme alışkanlıkları tamamen yere dökülen tohumlar ve insan yardımıyla sağlanan besinler üzerinedir. Parklarda insanların attığı simit parçalarını, ekmekleri ve kuş yemlerini büyük bir memnuniyetle tüketirler. Doğal ortamlarında ise yabani ot tohumları ve tarım mahsulleri ile beslenirler.
Üreme yetenekleri oldukça yüksektir. Uygun koşullarda yıl boyunca birden fazla kez kuluçkaya yatabilirler. Evlerin dış klimaları, pencere pervazları veya ağaç dalları üzerine çalıdan yapılmış basit yuvalar kurarlar. Genellikle iki beyaz yumurta bırakırlar. Ebeveynler nöbetleşe kuluçkaya yatar ve yavrular kısa sürede büyüyerek bağımsızlaşır.
Ekosistemdeki rolleri kentsel alanlarda doğayla bağ kurmayı sağlayan en yaygın kuşlardan biri olmalarıdır. Şehir ekosistemindeki besin zincirinde
kediler, kargalar ve yırtıcı
kuşlar için önemli bir av potansiyeline sahiptirler. İnsanoğlu ile kurdukları barışçıl ve yakın ilişki onları kentsel fauna nın en sevilen üyelerinden biri yapmıştır.
Kumru, güvercingiller (Columbidae) familyasına ait bir kuş türüdür; yani evet, teknik olarak güvercin ailesinin bir üyesidir ancak daha küçük, zarif ve genellikle boynunda siyah halka bulunan türler için kumru terimi kullanılır.
Kumrular insan varlığından korkmazlar. Balkonlar onları kedi gibi yırtıcı hayvanlardan ve kötü hava koşullarından koruyan güvenli, sıcak ve korunaklı alanlar sunduğu için yuva yapmak için sıklıkla tercih ederler.
Kumrunun çıkardığı tok ve ritmik ses ("koo-koo-koo"), çiftleşme döneminde bölgeyi sahiplenme ve eşini çağırma amacı taşır.