Galapagos Dev Kaplumbağası (Chelonoidis niger), Dünyanın en büyük kara kaplumbağası olup, 100 yılı aşan ömrü, devasa kubbeli veya eyer şeklindeki kabuğuyla tanınır.
Galapagos Dev Kaplumbağası (Chelonoidis niger), yeryüzünde yaşayan en büyük kara kaplumbağası türüdür ve Galapagos Takımadaları'na özgü endemik bir canlıdır. Bu devasa sürüngenlerin ağırlığı 400 kilogramı bulabilirken, kabuk boyları 1.8 metreyi aşabilmektedir. Evrimsel biyoloji açısından muazzam bir öneme sahip olan bu canlılar, Charles Darwin'in evrim teorisini geliştirmesinde kilit bir rol oynamıştır. Takımadaların farklı adalarında, farklı çevre koşullarına uyum sağlamış çeşitli alt türleri bulunmaktadır. Bu alt türler temel olarak iki farklı kabuk morfolojisine sahiptir: Nemli ve yüksek otların bol olduğu adalarda yaşayan 'kubbeli kabuklu' (dome-shelled) kaplumbağalar ve kurak adalarda, yüksekteki kaktüslerle beslenebilmek için boyunlarını yukarı doğru uzatmalarına izin veren ön kısmı kalkık 'eyer kabuklu' (saddleback) kaplumbağalar.
Yaşam alanları volkanik yamaçlar, kurak çalılıklar ve nemli yaprak döken ormanlar arasında değişir. Galapagos dev kaplumbağaları tamamen otçul canlılardır; beslenme düzenleri kaktüsler, otlar, yapraklar, likenler ve meyvelerden oluşur. Su kaynaklarının son derece sınırlı olduğu kurak dönemlerde, vücutlarında depoladıkları su ve yağ sayesinde bir yıla kadar hiçbir şey yiyip içmeden hayatta kalabilirler. Bu metabolik adaptasyon, onların zorlu ada koşullarında milyonlarca yıl boyunca hayatta kalmasını sağlamıştır.
Üreme süreçleri genellikle sıcak mevsimlerde gerçekleşir. Erkek kaplumbağalar, dişileri etkilemek ve rakiplerini caydırmak için boyunlarını olabildiğince yukarı uzatırlar; en uzun boyuna sahip olan erkek genellikle baskınlığı elde eder. Dişiler, yumurtalarını bırakmak için kuru ve kumlu bölgelere doğru kilometrelerce yol kat ederler. Açtıkları çukurlara 2 ila 16 adet sert kabuklu yumurta bırakırlar ve üzerini toprakla kapatırlar. Yumurtaların kuluçka süresi sıcaklığa bağlı olarak 4 ila 8 ay arasında değişir. Yavrular yumurtadan çıktıktan sonra kendi başlarının çaresine bakmak zorundadırlar.
Davranışsal olarak oldukça yavaş ve uyuşuk hareket eden bu canlılar, günün büyük bölümünü güneşlenerek veya çamur banyoları yaparak geçirirler. Çamur banyoları, onları parazitlerden korur ve vücut sıcaklıklarını düzenlemelerine yardımcı olur. Ekosistemde 'ekosistem mühendisleri' olarak hayati bir rol oynarlar; tohumların yayılmasını sağlar, bitki örtüsünü şekillendirir ve diğer küçük canlılar için yaşam alanları yaratırlar. Geçmişte denizciler tarafından taze et kaynağı olarak avlanmaları ve adalara getirilen istilacı türlerin (keçiler, fareler, domuzlar) yumurtalarını ve besinlerini tüketmesi nedeniyle nesilleri ciddi şekilde tehlikeye girmiştir. Günümüzde sıkı koruma programları ve yapay üretim istasyonları sayesinde popülasyonları yavaş yavaş toparlanmaktadır.